Obóz zagłady w Bełżcu

Jest to pierwsza naukowa monografia dotycząca tego ośrodka natychmiastowej śmierci. Dzieje pierwszego obozu zagłady „Akcji Reinhardt” (działającego od połowy marca do końca grudnia 1942) zostały przedstawione na szerokim tle eksterminacji Żydów na terenie Generalnego Gubernatorstwa. Autor omawia wszystkie aspekty funkcjonowania obozu począwszy od kolejnych etapów procesu decyzyjnego prowadzących do stworzenia obozu zagłady, poprzez opis samego ośrodka, charakterystykę jego załogi SS-mańskiej i wartowniczej aż do czasów jego likwidacji. Przedmiotem opisu jest też powojenna historia tego miejsca, lata dewastacji, zapomnienia i połowicznego upamiętnienia w latach sześćdziesiątych, aż do budowy nowego pomnika. Rozdziały poświęcone sprawcom zostały napisane w oparciu o materiały pochodzące z archiwów niemieckich, które nie były dotychczas wykorzystywane w historiografii polskiej. Zaprezentowane zostały również nowe ustalenia dotyczące liczby ofiar zamordowanych w obozie w Bełżcu. W aneksie zamieszczono szczegółowe zestawienie wszystkich transportów przybywających do obozu zagłady w Bełżcu. Książkę uzupełnia wkładka ze zdjęciami, wśród których znajduje się publikowana po raz pierwszy fotografia Chaima Hirszmana, jednego z trzech ocalałych więźniów.