W imię Innego. Antysemicka twarz lewicy

Alain Finkielkraut (ur. 1949 w Paryżu) – filozof i publicysta francuski, jedyny syn polskiego Żyda więzionego w Auschwitz; jego ojciec był kuśnierzem. Do swoich korzeni nawiązywał w książce” Le Juif imaginaire” (1981; „Żyd z urojenia”), jednak dopiero „ Porażka myślenia” (1987; wyd. pol. 1992) stanowiła przełom w jego karierze jako krytyka „barbarzyństwa nowoczesnego świata”. Oryginalna refleksja Finkielkrauta wyrosła z francuskiego Maja’68 i z czasem ewoluowała w stronę konserwatyzmu; nie daje się jednak jednoznacznie zaklasyfikować według tradycyjnych podziałów politycznych. Jego mistrzami intelektualnymi byli Hannah Arendt i Emmanuel Levinas. W eseju „W imię Innego. Antysemicka twarz lewicy” Alain Finkielkraut przedstawia – mające za tło konflikt izraelsko-palestyński – akty agresji wobec Żydów w Europie, a zwłaszcza we Francji. Akty te – m.in. podpalenia synagog i publiczne napaści – dokonywane najczęściej przez ludność arabsko-muzułmańską, lewicowa opinia publiczna próbuje przemilczać lub usprawiedliwiać. Antysemityzm, jak pisze autor, zmienił obóz – do tej pory kojarzony ze skrajną prawicą, teraz przeniósł się pod sztandary zaskakującego sojuszu, jaki broniąca praw człowieka lewica zawarła z islamistami. Jak mówi Finkielkraut, najgorsze w Europie jest ciągle przed nami. W każdym razie tak długo, jak naszą świadomość w tej sprawie będzie kształtował emocjonalny przekaz telewizyjny – dopowiada w Przedmowie Konstanty Gebert.